"Biraz daha göze çarpsın" yerine söylenecek cümleler

“Biraz daha göze çarpsın” bir yönerge gibi duyuluyor. Aslında bir tercüman arayan bir his.

Bunu söyleyen değerlendiriciler bir şeylerin ters gittiğini hissetmekte yanılmıyor. Genelde eksik olan, neyin ters gittiğini söyleyecek kelime dağarcığı: hiyerarşi, kontrast, boşluk, hizalama. Eleştiri oturumlarını inceleyen tasarım araştırmacıları tam olarak bu kalıbı tarif ediyor: bir ekranın “çalışmadığına” dair içgüdüsel bir his, “ağır geliyor”, “hantal” ya da “biraz daha göze çarpsın” gibi, hiçbiri düzeltilebilir bir nedene işaret etmeyen yorumlarla ifade ediliyor (Boast Image, “How to Decode Vague Feedback Like ‘Make It Pop’”).

Belirli bir hedef olmadan tasarımcı tahmin eder: genelde kontrastı artırarak, hareket ekleyerek ya da ekran farklı hissettirene kadar renk katarak. Farklı olmak daha iyi olmak anlamına gelmiyor; bir sonraki geri bildirim turu da tam tersini isteme ihtimali kadar yüksek.

Asıl sorunu adlandırın

Her belirsiz not, aslında belirli bir sorunun yerini tutuyor. “Biraz daha göze çarpsın” genelde şunlardan biridir:

• Zayıf hiyerarşi: göz nereye ilk bakacağını bilmiyor.
• Gömülü bir CTA: eylem, dikkat için beş başka öğeyle yarışıyor.
• Yüksek sesli ama hiçbir şey söylemeyen bir hero: ses seviyesi sorun değil, altındaki mesaj sorun.

Belirsiz olanı belirli olana çevirmek, bir tasarım eleştirisinin asıl işidir. Yapılandırılmış eleştiri oturumları yürüten UX uygulayıcılarına göre bu, bir incelemenin kaç tur süreceğini belirleyen en büyük etkendir de: belirli geri bildirim daha hızlı uygulanır ve açık uçlu tepkilere göre ölçülebilir şekilde daha az revizyon turu üretir (Jakob Nielsen, “How to Run a UX Design Critique”).

Yükseklik ile vurgu ayrı şeyler

Vurgu yapıdan gelir: kasıtlı kullanılan boyut, boşluk, konum ve kontrasttan. Tüm düğmeleri aynı anda sonuna kadar çevirmekten gelmez.

Bir ekrandaki her şey öne çıkmaya çalıştığında hiçbir şey öne çıkmaz. Yukarıdaki ahşap harf yığını bunu görsel olarak kanıtlıyor: her harfi aynı boyuta getirip birbirine bastırın, gözün dinlenecek hiçbir yeri kalmaz. Etrafında boşluk bırakılmış tek bir kelime, diğerlerinin arasına sıkıştırılmış aynı kelimeden daha okunaklıdır.

Geri bildirimi vermenin daha iyi bir yolu

Bir ekrana tepki veren siz iseniz ve tasarım ilkesini hemen adlandıramıyorsanız, talimat vermek yerine sorun:

“Sorun sıradaki adımı anlayamamam mı, yoksa sayfanın ürünün gerçekte ne kadar iyi olduğuyla eşleşmiyor gibi hissettirmesi mi?”

Bu tek yeniden çerçeveleme, “biraz daha göze çarpsın”ı bir hiyerarşi sorununa ya da bir marka algısı sorununa dönüştürür. Birbirinden çok farklı iki sorun, çözümlerinin hiçbiri “daha yüksek sesli” değil.

Fikri binlerce küçük değişiklikten koruyun

İyi konseptler nadiren tek bir kötü toplantıda ölür. Küçük, hizalanmamış ayarlamaların birikiminden ölürler: burada biraz daha büyük bir buton, orada biraz daha parlak bir renk, her biri tek başına savunulabilir, hiçbiri bir hedefe bağlanmamış.

Bir öğeden daha parlak, daha büyük ya da daha kalın olmasını istemeden önce, hangi işi yaptığını sorun. Kimse bunu tek cümlede cevaplayamıyorsa, o öğenin daha yüksek sesli olmaya değil, yeniden düşünülmeye ihtiyacı vardır.